Ghazal 102

دوش آگهی ز یارِ سفر کرده داد باد

من نیز دل به باد دهم، هر چه باد باد

کارم بدان رسید که همرازِ خود کنم

هر شام برق لامِع و هر بامداد باد

در چینِ طرهٔ تو دل بی حِفاظِ من

هرگز نگفت مسکنِ مألوف یاد باد

امروز قدرِ پندِ عزیزان شناختم

یا رب روانِ ناصحِ ما از تو شاد باد

خون شد دلم به یادِ تو هر گَه که در چمن

بندِ قبایِ غنچهٔ گل می‌گشاد باد

از دست رفته بود وجودِ ضعیفِ من

صبحم به بویِ وصلِ تو جان باز داد، باد

حافظ نهادِ نیکِ تو کامت بر آورد

جان‌ها فدایِ مردمِ نیکو نهاد باد

dush aghi ze yar safar karde dad bad

man niz del be bad daham, har che bad bad

karam bedan resid ke hamraze khod konam

har sham baragh lame' o har bamdad bad

dar chine torre to del bi hefaze man

hargez nagafat masakne maluf yad bad

emruz ghadr pande 'zizan shanakhatm

ya rab ravan nashe ma az to shad bad

khun shod delam be yad to har gae ke dar chaman

band ghabaye ghonche gol mi-goshad bad

az dast rafte bud vajude z'ife man

sabaham be buy vasl to jan baz dad, bad

hafez nahade nik to kamt bar avard

jan-ha fadaye mardom niku nahad bad