Ghazal 66

بنال بلبل اگر با مَنَت سرِ یاری‌ست

که ما دو عاشق زاریم و کارِ ما زاری‌ست

در آن زمین که نسیمی وزد ز طُرِّهٔ دوست

چه جایِ دم زدنِ نافه‌های تاتاری‌ست

بیار باده که رنگین کنیم جامهٔ زرق

که مستِ جامِ غروریم و نام هشیاری‌ست

خیالِ زلفِ تو پختن نه کارِ هر خامی‌ست

که زیرِ سلسله رفتن طریقِ عیّاری‌ست

لطیفه‌ای‌ست نهانی که عشق از او خیزد

که نام آن نه لبِ لعل و خطِ زنگاری‌ست

جمالِ شخص، نه چشم است و زلف و عارض و خال

هزار نکته در این کار و بارِ دلداری‌ست

قلندرانِ حقیقت به نیم جو نخرند

قبایِ اطلس آن کس که از هنر عاری‌ست

بر آستان تو مشکل توان رسید آری

عروج بر فلکِ سروری به دشواری‌ست

سحر کرشمهٔ چشمت به خواب می‌دیدم

زهی مراتب خوابی که بِه ز بیداری‌ست

دلش به ناله میازار و ختم کن حافظ

که رستگاریِ جاوید در کم آزاری‌ست

banal bolbol agar ba mennat sar yaari-st

ke ma do 'ashegh zarim o kar ma zari-st

dar an zamin ke nasimi vazd ze torre dust

che jay dam zadne nafe-hai tatari-st

biyar bade ke rangin kanim jam-ye zaragh

ke mast jam gharurim o nam hashiari-st

khiyal zolf to pakhatan na kar har khami-st

ke zir salasle rafatan tarigh 'yayari-st

latife-ey-st nahani ke 'eshgh az u khizd

ke nam an na lab la'l o khat zangari-st

jamal shakhas, na cheshm ast o zolf o 'arz o khal

hezar nokte dar in kar o bar deldari-st

ghalanadrane haghighat be nim ju nakharanad

ghabaye atals an kas ke az honar 'ari-st

bar astan to moshkel tavan resid ari

'ruj bar falak saruri be dashuari-st

sahar kereshme chashamat be khuab mi-didam

zhi maratb khuabi ke be ze bidari-st

dalash be nale miazar o khatam kon hafez

ke rasatgarye jauid dar kam azari-st